வீரப்பயணம்

உலகில் பெரும்பாலும் அனைத்து சமூகங்களிலும் உள்ள ஒரு பொதுவான கதைதான் “வீரப்பயணம்” . இக்கதை ஒரு சமூகத்திற்கு தகவலை மட்டுமல்ல, அர்த்தத்தையும் தலைமுறைகள் தாண்டி கடத்துகின்றன. இக்கததையின் வடிவத்தை விளக்கி, தலைவரின் கதை எவ்வாறு பொருந்துகிறது , அக்கதையிலிருந்து இனி நாம் என்ன செய்யவேண்டும் என்று பார்ப்போம்.

ஒரு சமூகம் நெருக்கடி, அவமானம், அச்சம், தோல்வி, அல்லது பெரிய மாற்றத்தைக் கடக்கும் போது மூன்று கேள்விகள் கூர்மையடைகின்றன:

1. என்ன நடந்தது?
2. இப்போது நாம் யார்?
3. அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்?

இத்தகைய தருணங்களில் பல சமூகங்கள் தன்னிச்சையாக உருவாகும் ஒரு “கதைத் தொழில்நுட்பம்” தான் வீரப்பயணக் கதை. ஜோசப் காம்பெல்லின் “வீரப்பயணம்” (Hero’s Journey, Monomyth) என்ற கதை பல பண்பாடுகளில் மீண்டும் மீண்டும் தென்பட்டு ஒரு பொதுவான வடிவத்தைக் கொண்டிருக்கிறது:

புறப்பாடு → சோதனைகள்/உச்சத் துன்பச் சோதனை → மீளுதல் (சமூகத்திற்கு ஏதோ ஒன்றுடன் திரும்புதல்).

இந்த வடிவம் ஏன் ஈர்ப்பாக ஆற்றலுடன் பல சமூகங்களில் வேலை செய்கிறது?

• மனநிலை ஒத்திசைவு: ஒரு மனிதரின் வளர்ச்சியின் வடிவம் என்பது “சுகத்தை விட்டு வெளியேறு → பயத்தை எதிர்கொள் → வெற்றியுடன் திரும்பு” என்ற பாதையில்தான் நடக்கிறது. சமூகம் அதையே வெளிக்கதையாக மாற்றுகிறது.
• ஒற்றுமை உருவாக்கல்: வீரக்கதை “நாம்” என்ற ஒருமைப்பாட்டை உருவாக்குகிறது; துயர், தியாகம், பெருமை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றுக்கு ஒரு பொதுமொழி தருகிறது.
• நெறிக் கல்வி: தைரியம், கட்டுப்பாடு, பொறுப்பு, துறவு போன்ற மதிப்புகளை ஒரு “வீரன்” மூலம் நினைவில் பதிக்கிறது.
• குழப்பத்திற்கு வடிவம்: அழிவு “அர்த்தமற்றது” என்றால் சமூகம் சிதறும்; ” அடிப்படையில் “வீரனின் கதை” என்ன செய்கிறது என்றால் அந்த அழிவிற்கு ஒரு கதைவடிவம் கொடுத்து, “ஒரு நல்ல எதிர்காலம் இருக்கலாம்” என்ற உணர்வைத் தருகிறது.

இந்த “வீரனின் கதை இயந்திரம்” எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முருகன் கதைக்கோலம் மிகச் சிறந்த முதன்மை உதாரணம். அதற்குப் பிறகு கிறிஸ்து (Christ) கதை வடிவத்தையும், ராமாயணத்தையும் பார்க்கலாம்:

⸻

0) உதாரணம்: முருகன் — வீரப்பயணம் எப்படித் தெய்வக்கதையாக இயங்குகிறது?

தமிழ் பண்பாட்டு உலகில் முருகன் கதைகள் ஒரே “நேர்கோடு” அல்ல. பல வட்டங்கள் உள்ளன—கந்த-சூரபத்மன் போர்க்கோலம், வள்ளி/தெய்வானை கோலம், பழனி (ஞானப்பழம்) கோலம். ஆனால் வீரப்பயணம் கட்டமைப்பை தெளிவாகக் காட்டுவதற்கு கந்த–சூரபத்மன் (கந்த சஷ்டி) கதைக்கோலம் மிகவும் நேர்த்தியானது.

(A) புறப்பாடு: உலக ஒழுங்கு குலையும் தருணம் + அழைப்பு

வீரப்பயணத்தில் “அழைப்பு” என்பது ஒரு தனி மனிதனின் ஆசை அல்ல; உலகம் சமநிலையிழக்கும் போது எழும் அவசரக் கட்டளை. முருகன் கதையில் அது தெளிவாகத் தெரியும்:

• சமநிலையைக் குலைக்கும் அரக்கத்தன்மை/அதிகாரம் (சூரபத்மன்)
• தளர்ந்த தேவர்கள்/சமூக ஒழுங்கு பாதிப்பு
• “இதை நிறுத்தும் சக்தி வேண்டும்” என்ற அழைப்பு

உலகம் வழக்கம்போல் இனி இயங்காது; ஒரு புதிய ஆற்றல் வரவேண்டும்.

(B ) சோதனைகள்: கூட்டம் திரட்டல் + அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தல்

சோதனைகள் என்பது போர்கள் மட்டும் அல்ல; அதில் ஒரு தலைவர்/வீரன் தனது அங்கீகாரம் (legitimacy) மற்றும் கூட்டு ஆற்றலை (collective power) உருவாக்க வேண்டும். முருகன் கதையில்:

• படை/கூட்டமைப்பு உருவாக்குதல்
• ஒழுக்கம்/அமைப்பு
• இறுதி மோதலுக்கான மனநிலை, தியாகம், ஒருங்கிணைவு

இது சமூகங்களுக்கு சொல்லும் மறைபொருள்: “வீரம் என்பது தனிநபர் வீரமல்ல; கூட்டுக் கட்டுப்பாடும் ஒருங்கிணைப்பும்.”

(C ) உச்சத் துன்பச் சோதனை: சூரபத்மன் எதிர்ப்பு

வீரப்பயணத்தில் ஒரு மையக் கட்டம் இருக்கும். முருகன் கதையில் அது சூரபத்மன் எதிர்ப்பு:

• இதுவரை சேர்ந்த தைரியம்/ஒழுக்கம்/கருவி—அனைத்தும் இங்கு சோதிக்கப்படும்.

(D) மீளுதல்: “ஒழுங்கு மீள நிறுவல்”

முருகன் கதையின் “மீளுதல்” மிகவும் முக்கியம்: வெற்றியின் பொருள் “அரக்கனை வீழ்த்தினான்” என்பது மட்டும் அல்ல; ஒழுங்கு மீண்டும் நிலைபெறுகிறது, சமூக உலகம் மீண்டும் வாழக்கூடியதாக மாறுகிறது. அதனால் முருகன் கதைக்கோலம் போன்ற வீரப்பயணக்கதை சமூகங்களில் ஏன் பொதுவாகத் தோன்றுகிறது என்பதை அழகாகக் காட்டுகிறது:

வீரப்பயணம் என்பது “குழப்பம் → ஒழுங்கு” என்ற சமூக மனவியலின் கதைவடிவம்.

1) இரண்டாம் உதாரணம்: ஏசுபிரான் (Christ)

ஏசுபிரானின் கதையும் வீரப்பயணக்கதை வாசிப்பில் பல கட்டங்களை இயல்பாகத் தொடும்:

• புறப்பாடு/அழைப்பு: பொதுச் சேவை தொடக்கம், நிலவும் அதிகாரங்களுடன் மோதல்
• சோதனைகள்: எதிர்ப்பு, மறுப்பு, துரோகம், சோதனைகள்
• உச்ச சோதனை: சிலுவை/மரணம் (மைய முறிவு)
• மீளுதல்: உயிர்த்தெழுதல் என்ற “மீளுதல்”

ஏசுவின் கதையின் தனித்துவம் என்பது “வீரன் திரும்பி வந்து ஒரு அரசை கைப்பற்றினான்” போல இல்லாமல், “மீளுதல்” என்பது பெரும்பாலும் மனிதர்களின் நெறி/நம்பிக்கை/சமூக ஒழுங்கில் மாற்றம் என்று எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. அதனால் வீரப்பயணக்கதையில் “மீளுதல்” என்ற பகுதி எப்போதும் ஒரே மாதிரி அல்ல; சில கதைகளில் அது வெளிப்புற வெற்றியாகவும், சில கதைகளில் உள்மாற்றத்தின் வழியாகவும் அமையும்.

2) மூன்றாம் உதாரணம் : ராமாயணம்

ராமாயணம் வீரப்பயணக்கதையை தெளிவான உதாரணமாகச் சுருக்கமாகச் சொல்லலாம்:

• புறப்பாடு: அரண்மனை வாழ்க்கை விட்டு வனவாசம்
• சோதனைகள்: காட்டு வாழ்க்கை, கூட்டணி (வானரர்), தடைகள்
• உச்ச சோதனை: இலங்கைப் போர் / சீதை பிரிவு
• மீளுதல்: அயோத்தி திரும்புதல் (ஒழுங்கு மீள நிறுவல்)

இது மேலே சொன்ன முருகன் கதைக்கோலத்துடன் ஒரே அடித்தளத்தை பகிர்கிறது: ஒழுங்கு குலைவு → வீரப் பயணம் → ஒழுங்கு மீட்பு.

⸻

3) வீரப்பயணக்கதை அரசியல் நினைவில் ஏன் வலுவாக வேலை செய்கிறது?

சமூகங்கள் நிகழ்வை மட்டும் நினைவில் வைக்காது; அது “நிறுவுநர், தியாகி, வீரன், காப்பாளர். என்ற வடிவங்களை நினைவில் வைக்கும்: நெருக்கடிக் காலங்களில் வரலாறு மிகச் சிக்கலாக இருக்கும்; அதை தலைமுறைகள் தாண்டி கடத்த வேண்டும் என்றால், சமூகம் அதை ஒரு கதையாகச் சுருக்கவேண்டும். முருகன்/ஏசு/ராமன் போன்ற கதைகள் அதற்குப் பயன்படுகிறது:

• எதிரி யார்? குழப்பம் என்ன?
• எதை காக்க வேண்டும்?
• என்ன தியாகம் தேவை?
• எப்படி ஒழுங்கு திரும்பும்?

⸻

“பிரபாகரனின் வரலாறு ‘வீரப்பயணம்” வடிவில்

(A) புறப்பாடு: “சாதாரண உலகை விட்டு வெளியேறுதல்”

ஈழத்தில் உருவாகிய அடக்குமுறை சூழலை எதிர்க்க, 1970களின் தொடக்கத்தில் சிறுவயதில் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகிறார். 1976-ல் புலிகள் இயக்கத்தை உருவாக்கி முன்னேறுகிறார்.

இங்கே அவர் சாதாரண இளமை/தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலிருந்து → மறைமுக போராளி/இயக்க நிறுவுநர் வாழ்க்கைக்கு மாறுகிறார். இந்த கட்டத்திலிருந்து “திரும்பி இயல்பு வாழ்க்கைக்கு செல்லுதல்” என்பது கடினமாகிறது.

(B) தொடர் சோதனைகள்: “சோதனைகள், கூட்டணிகள், அதிகார மோதல்கள்”

(1976–2006) வீரப்பயணத்தின் நடுப்பகுதி (Road of Trials) என்பது நீண்ட கால சோதனைத் தொடர்: வெற்றி/தோல்வி, கூட்டணி/துரோகம், வெளிச் சக்திகளுடன் மோதல், ஒழுங்கமைப்பு, களநில மாற்றம். பிரபாகரன் வாழ்க்கை வரலாற்றில் இந்த “நீண்ட நடுப்பகுதியை” அடையாளப்படுத்தும் சில நிகழ்வுகள்:

• 1983 (Black July) மற்றும் முழுமையான போர் தீவிரமாதல் • இந்தியா தொடர்பான கட்டம் (IPKF காலம் உட்பட): வெளிச் சக்தியுடன் மோதி வெற்றியடைதல்
• 1990 – 2002 : வடக்கு/கிழக்கில் பல வெற்றிகளைப் பெற்று ஒரு நடைமுறை அரசை நடத்தினார்
• 2002 போர் நிறுத்தம் /பேச்சுவார்த்தைகள்
• 2006க்குப் பிறகு போர் மீண்டும் தீவிரமடைகிறது

வீரப்பயணக் கதையில், “வீரன்” எனும் பாத்திரம் தனி மனிதனாக இல்லாமல், தமிழ் சமூகத்தின் மையச்சின்னமாக மாறுகிறது.

(C) உச்ச முறிவு: “இறுதி சோதனை / மறைவு ” (2006–2009)

வீரப்பயணத்தின் இறுதி சோதனையாக இனவழிப்பு நடைபெறுகிறது, தலைவர் மறைகிறார், தனது குடும்பத்தை இனத்திற்காக போரில் பலி கொடுக்கிறார்.

(D) மீளுதல்: ( 2009 – இன்றுவரை )

தலைவரின் மறைவு என்பது மீளுதலை சிக்கலாக்குகிறது. வீரப்பயணம் என்பது முருகன்/இராமன் போன்று முடியவில்லை, மாறாக ஏசுபிரான் போன்று முடிந்திருக்கிறது. முருகன்/இராமன் கதைகளில் சமூக ஒழுங்கு மீளுருவாக்கம் செய்யப்படுகிறது. ஏசு பிரான் கதையில் அவரின் சீடர்கள் ஏசுவின் தியாகத்திற்கு ஒரு புதிய அர்த்தம் கொடுத்து புதிய சமூக ஒழுங்கை உருவாக்குகிறார்கள்.

தலைவரின் வீரப்பயணம் கதையை முடிக்க இருவழிகள் உள்ளன:

1.தலைவரின் வரலாறு இத்தோடு முற்றுப்பெற்றது என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். இதன் விளைவு மிகமோசமானதாக அமையும். இது இத்தனை வருடப் போரும் தியாகங்களும் வீண் என்று சொல்வதைப் போன்றது. வீரப்பயணக் கதைகள் சரியாக வெற்றியுடன் முடியவேண்டும், இல்லையென்றால் அது ஒரு தோல்விக்கதையாக சமூகத்தில் பெரும் உளவியல் சிக்கலை ஏற்படுத்தி நாம் என்றுமே மீளெழ முடியாத நிலைக்குத் தள்ளும். உலகத்தின் எந்த சமூகமும் தனது வீரப்பயணக் கதையை தோல்வியில் முடிக்காது.

2.தலைவரின் வரலாறு தொடர்கிறது; அவர் தமிழரின் இறை அல்லது வழிகாட்டியாக நம்மை தொடர்ந்து இயக்குகிறார். நாம் எதிர்காலத்தில் வெற்றியடைவதற்கான சூத்திரத்தை ஏற்கனவே உருவாக்கிவிட்டார்; அதுதான் புலிப்பண்பாடு, தமிழ் சமூகத்தின் புதிய பண்பாட்டு பரிணாமம். அந்த பண்பாட்டு வழியாகப் பயணிப்பதே நாம் மீளெழுவதற்கான பாதை. அந்தப் பாதையில் பயணித்து தமிழ் சமூகம் எதிர்காலத்தில் எல்லையில்லா சாதனைகள் படைத்து, உலகிலே உயர்ந்த நாகரீகமாக வளர்ந்து நிற்கும். இவ்வாறுதான் இந்தக் கதை வெற்றியுடன் முடியவேண்டும். வேறு எதுவும் நமது உளவியலை ஆற்றுப்படுத்தாது, நம்மை வெற்றியை நோக்கி நகர்த்தாது.

தமிழ் சமூகம் 2009-இல் இருந்து உளவியல் காயத்துடன் அலைந்து கொண்டிருக்கிறது. இதற்கான அடிப்படைக் காரணம் என்பது இந்த வீரப்பயணக் கதையை சரியாக முடிக்காமல் விட்டதுதான். எப்பொழுது இதை வெற்றியாக எடுத்துக் கொண்டு பயணிக்கிறோமோ, அப்பொழுதுதான் இந்த உளச்சிக்கல் தீரும். அதை நோக்கி விரைவாக நகரவேண்டும்.

வீரப்பயணக் கதை என்பது ஒரு சமூகத்தை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வழிநடுத்தும் வல்லமை வாய்ந்தது. உலகில் பல சமூகங்களுக்கு கட்டுக்கதைகள்தான் உள்ளது, ஆனால் நமக்கு இது உண்மை கதையாக உள்ளது. பிரபாகரனின் வீரப்பயணத்தை சரியாக நாம் எடுத்துக்கொண்டால் தமிழ்ச் சமூகத்தின் வெற்றி உறுதியானது.

1. Campbell, J. (2004). The hero with a thousand faces (Commemorative ed.). Princeton University Press. (Original work published 1949; revised 1968.)
2. Campbell, J., & Moyers, B. (1988). The power of myth (B. S. Flowers, Ed.). Doubleday. (Anchor Books ed. 1991.)